“Ένα όμορφο φωτογραφικό ταξίδι στη Γορτυνία", ο διαγωνισμός φωτογραφίας της εφημερίδας “Γορτυνία”

Με περισσότερες από 400 συμμετοχές ολοκληρώθηκε ο 2ος διαγωνισμός φωτογραφίας που διοργάνωσε η εφημερίδα “Γορτυνία”.

Οι συμμετέχοντες μας μετέφεραν με τις εικόνες τους, σε μοναδικά μέρη.

Στο ταξίδι αυτό, είδαμε κοπάδια προβάτων που με πολύ κόπο διατηρούν οι εναπομείναντες κτηνοτρόφοι της Γορτυνίας… θερίσαμε… αλωνίσαμε…μαζέψαμε ελιές…  είδαμε δικούς μας ανθρώπους… συναντήσαμε σεβάσμιες μορφές… επισκεφτήκαμε τα μοναστήρια μας… απολαύσαμε το ηλιοβασίλεμα…  ήπιαμε νερό στις πηγές,… μετρήσαμε τ΄άστρα τ΄ουρανού … περπατήσαμε στα χιόνια…

Το έργο της Κριτικής Επιτροπής που την αποτελούσαν οι: 1. Σωτήρης Λαμπρόπουλος, Σκηνοθέτης - Δ/ντής Σχολής Κινηματογράφου - Τηλεόρασης Λυκούργου Σταυράκου,  2. Βασίλης Κουτρουμάνος, Ταμίας της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδος & Υπεύθυνος Φωτογραφίας της εφ. «Γορτυνία» και 3. Κώστας Καλύβας, Δημοσιογράφος – Ιδρυτής της εφημερίδος «Γορτυνία», σίγουρα θα ήταν δύσκολο, μιας και κάθε φωτογραφία είχε κάτι το ιδιαίτερο. Ήταν ένα κομμάτι της αγαπημένης μας Γορτυνίας.

Συγχαρητήρια σε όλους, διοργανωτές και συμμετέχοντες!

Οι νικητές του διαγωνισμού:

1ο ΒΡΑΒΕΙΟ

ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΤΣΟΣ

2ο ΒΡΑΒΕΙΟ

ΜΑΡΙΑ ΤΣΙΤΟΥΡΑ

3ο ΒΡΑΒΕΙΟ

ΝΤΙΝΑ ΤΟΥΜΠΕΚΗ

ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΟΙΝΟΥ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Τα βραβεία της κριτικής επιτροπής (2 αυτή τη φορά) ήταν από τις φωτογραφίες που δεν επιλέγησαν στις 30 δημοφιλέστερες. Θέλοντας να δώσει έμφαση στους δύο παράγοντες που μπορούν να δώσουν ώθηση στη Γορτυνία, τον τουρισμό και την παραγωγή του ελαιολάδου, καθώς η φετινή χρονιά σημαδεύτηκε από την κορυφαία βράβευση του γορτυνιακού λαδιού για τις μοναδικές του ευεργετικές ιδιότητες, από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας USA, ανέδειξε νικητές τους:

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟ 

και

ΚΕΟΠΑΤΡΑ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ

Χριστουγεννιάτικος στολισμός... τ΄ ουρανού!

Γορτυνία. Ψήσιμο κουλούρας σε παραδοσιακό φούρνο

Σημερινό ηλιοβασίλεμα στο Καλλιάνι

Γορτυνιακός τρόπος επιλογής και διατήρησης σπόρων ντομάτας

Η αλήθεια είναι ότι, η διαδικασία συλλογής και διατήρησης σπόρων ντομάτας με έχει προβληματίσει αρκετές φορές, μιας και ο κάθε περιβολάρης έχει τον δικό του τρόπο.

Καλοί οι πειραματισμοί, δε λέω, όμως αναρωτιέμαι, γιατί να μην ακολουθήσω έναν δοκιμασμένο και σίγουρο τρόπο, που εφαρμόζεται εδώ και πολλά χρόνια από τον Β.Μ. στο Καλλιάνι Γορτυνίας;

Καθοριστικό στοιχείο, είναι η επιλογή του κατάλληλου καρπού. Οι ντομάτες που θα επιλέξουμε για να πάρουμε το σπόρο τους, πρέπει να είναι ώριμες και απ΄ τις πρώτες που θα έχουν γίνει στο φυτό μας. 

Αν έχουμε διάφορες ποικιλίες, για να μην μπερδευτούμε, καλό είναι να την σημειώσουμε με ένα μαρκαδόρο επάνω στην κάθε ντομάτα. 

Για όσους έχετε απορία, το ΣΒ στις συγκεκριμένες ντομάτες σημαίνει Σβόρνα, δηλαδή το σημερινό Καλονέρι, απ΄ όπου κρατά ο σπόρος εδώ και πολλές δεκαετίες. Οι ντομάτες της συγκεκριμένης ποικιλίας, εκτός του ότι γίνονται αρκετά μεγάλες, ξεχωρίζουν για την νοστιμιά τους!

Στη συνέχεια, αφού πλύνουμε καλά τις ντομάτες με υγρό πιάτων και σφουγγάρι...

...  τις κόψουμε στη μέση, όπως φαίνεται στην φωτογραφία και...

...τις πιέζουμε ώστε τα σπόρια τους να πέσουν στο σουρωτήρι.

Για να καθαρίσουμε τα σπόρια από την μεμβράνη τους, τα ξεπλένουμε με άφθονο νερό.

Στη συνέχεια, τα απλώνουμε πάνω σε μια πλαστική σακούλα τροφίμων, αφού προηγουμένως έχουμε ήδη σημειώσει με μαρκαδόρο την ποικιλία της ντομάτας.

Τέλος, τοποθετούμε τα σπόρια (όπως είναι πάνω στη σακούλα) στον ήλιο για 3 ημέρες και αφού πλέον έχει φύγει η υγρασία, γυρίζουμε τη σακούλα ανάποδα ώστε αυτά να βρίσκονται στο εσωτερικό της. 

Αφού τη δέσουμε καλά, διατηρούμε τα σπόρια μας, μέχρι την επόμενη χρονιά.

Εικόνες, μυρωδιές και γεύσεις... απ΄ τα παλιά!

Γορτυνία: Το Σανατόριο της Μάνας

Ονομάστηκε έτσι πρός τιμήν της Άννας Παπαδοπούλου, αδελφής του Παύλου Μελά, 

που ήταν γνωστή ως "η Μάνα του Στρατιώτη".

Η ιδέα για το Σανατόριο ήταν της ίδιας, είχε δε δηλώσει στην εφημερίδα ΜΟΡΕΑΣ
της Τριπόλεως την Κυριακή 9 Νοεμβρίου του 1930 

"Το Σανατόριο είναι εκείνο που απεφάσισα να κάμω, όταν στο 1919 υπηρετούσα στο Αιδίνι, και έπαθε αιμόπτυσιν ο Γιανης Ανδρουλάκης, συνάδελφος μου εκ Ρεθύμνης Κρήτης"

"Πρόκειται για ένα κτίριο το οποίο κτίστηκε το 1937 από Λαγκαδινούς Μαστόρους με λεφτά που συγκέντρωσε η αδελφή του Παύλου Μελά, Άννα από εράνους και χορηγίες απόδημων Ελλήνων με σκοπό τόσο την περίθαλψη των τραυματιών από πολέμους της περιόδου όσο και την φροντίδα αρρώστων και φυματικών φιλοδοξώντας να γίνει το μεγαλύτερο Σανατόριο των Βαλκανίων.

Γι ΄αυτό τον λόγο όπως φαίνεται και από παλιές γκραβούρες τα αρχικά σχέδια έδειχναν ένα κτίριο με δύο δίδυμες πτέρυγες αξονομετρικά τοποθετημένες εκατέρωθεν της κεντρικής εισόδου. Τελικά ολοκληρώθηκε η βορειοανατολική πτέρυγα με την κεντρική είσοδο. Το ατελές του κτιρίου μαρτυρά και η τυφλή δυτική του όψη με τις λίθινες αναμονές. (τις άφησαν προκειμένου να το συνεχίσουν)....." 

Δείτε την πρόταση αξιοποίησης του Σανατορίου που παρουσιάστηκε ως διπλωματική εργασία στην σχολή Αρχιτεκτόνων του Ε.Μ.Π. τον Μάρτιο του 2000 (από τους Αλ. Θανόπουλο, Ευγ. Τσούλάκου με Επιβλέποντα Καθηγητή Παν. Τουλιάτο, Σύμβουλοι Καθηγητές Ειρ. Εφεσίου, Κ. Μωραίτης) εδώ: http://conference.arcadians.gr