Νικόλαος Ευθ. Γεωργούλης: "ΕΠΕΣΕΝ ΗΡΩΪΚΩΣ ΜΑΧΟΜΕΝΟΣ"

 ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΕΥΘ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ

ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ 11 ΟΥ  ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ

"ΕΠΕΣΕΝ ΗΡΩΪΚΩΣ ΜΑΧΟΜΕΝΟΣ ΤΗΝ 19 ΗΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1912 

ΔΙΟΙΚΩΝ ΤΟ 9 ΟΝ ΤΑΓΜΑ ΕΥΖΩΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗΝ ΤΩΝ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ 

Η ΟΠΟΙΑ ΕΠΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ"

Έργο του γλύπτη Νίκου Περαντινού (1987) που βρίσκεται στην Πλατεία Άρεως Τρίπολης

Μνημείο του Λαγκαδινού Κτίστη

Το μνημείο του Λαγκαδινού Κτίστη, είναι ένα έργο του Δ. Κούρου (2003) το οποίο τοποθετήθηκε τον Ιούνιο του 2009 στην είσοδο των Λαγκαδίων Γορτυνίας, από τον πρώην Δήμο Λαγκαδίων.

Σύμφωνα με μαρμάρινη επιγραφή, το έργο υλοποιήθηκε με τη μέριμνα του Συνδέσμου των εν Αττική Λαγκαδινών με δαπάνη του κληροδοτήματος Στάθη Ασημακόπουλου.  

Άλλη μια μάνα... στην Πλατεία Άρεως

Ορειχάλκινο άγαλμα αφιερωμένο στη ΜΑΝΑ
το οποίο βρίσκεται στην Πλατεία Άρεως Τρίπολης

"Η Μάνα μας"

Προτομή αφιερωμένη στη ΜΑΝΑ. Βρίσκεται στο Βυζίκι Γορτυνίας, στην πλατεία του χωριού 

και είναι δωρεά των Πάϊκου και Ελένης Πετροπούλου (1972)

Το μνημείο των 212 Εκτελεσθέντων

Το μνημείο των 212 Εκτελεσθέντων στη θέση «Βίγλες» Μαλλωτών  Μεγαλόπολης, εκεί όπου 212 Έλληνες πατριώτες εκτελέσθηκαν από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στις 24-2-1944.

Ο ΕΛΑΣ χτυπά στις Βίγλες (23-2-1944)

Στις 22-2-1944 έφτασε στην Αραχαμίτα τμήμα του ΕΛΑΣ, 60 περίπου ανταρτών, με επικεφαλής το μόνιμο αξιωματικό Γιώργη Κερκεμέζο από την Καμάρα. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, οι επικεφαλής του τμήματος με μια ομάδα ανταρτών ξεκίνησαν από το χωριό και μετά από τρία τέταρτα της ώρας πεζοπορώντας, έφτασαν στις Βίγλες, περιοχή του χωριού Μαλλωτά, στη δημοσιά Αθήνα-Τρίπολη-Καλαμάτα. Και εκεί, πολύ κοντά στις κατεστραμμένες πριν από ένα μήνα από τον ΕΛΑΣ γέφυρες, διάλεξαν ένα σημείο, κατάλληλο για ενέδρα. Την άλλη μέρα, 23 του μήνα, πριν ακόμα χαράξει, το τμήμα πήρε θέσεις στο επιλεγμένο σημείο. Κατά τις 7 το πρωί χτυπήθηκαν δύο γερμανικά αυτοκίνητα, το ένα τζιπ με αξιωματικούς και το άλλο μεγάλο με στρατιώτες, όλοι τους περί τους 30, εξοντώθηκαν. Λάφυρα όλος ο οπλισμός τους. Κατά μια πληροφορία μετέφεραν το ταχυδρομείο τους από τη Μεγαλόπολη στην Τρίπολη.

Εκτέλεση στις Βίγλες (24-2-1944)

Την επομένη από το χτύπημα, 24 του μήνα, οι Γερμανοί σε αντίποινα, στην ίδια θέση, εκτέλεσαν περί τους 220 αγωνιστές πατριώτες. Γύρω στους 200 μεταφέρθηκαν από την Τρίπολη, φυλακισμένοι εκεί από διάφορα μέρη όπου είχαν συλληφθεί, οι περισσότεροι Μεσσήνιοι, 14 από την επαρχία Μεγαλόπολης και 3 ή 4 από την Ασέα που συνελήφθηκαν κατά τη μέρα του χτυπήματος. Θάφτηκαν όλοι σε ομαδικούς τάφους, που άνοιξαν κάτοικοι των γύρω χωριών, οδηγημένοι στον τόπο της εκτέλεσης, με τη βία, από τους Γερμανούς. Αμέσως μετά, στην κορυφή της τοποθεσίας του εγκλήματος, οι Γερμανοί εγκατέστησαν φυλάκιο που το διατήρησαν ως την υποχώρησή τους.

Οι πληροφορίες είναι από http://mallota-arcadias.blogspot.gr

Μνημείο Εθνικής Αντίστασης

Έργο του γλύπτη Θύμιου Πανουργιά που βρίσκεται στην Πλατεία Ανεξαρτησίας στην Τρίπολη.

Δαπάνη: Ίδρυμα Αντιστασιακής 25άδας Τρίπολης 1941-1944 

Διαθέτης: Νίκος Παρασκευόπουλος

Π. Ι. ΡΟΥΜΠΟΣ: Ο γλύπτης του Ηρώου των προκρίτων και αρχιερέων στην Πλ. Άρεως Τρίπολης

ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ ΚΩΣΤΑΣ ΡΟΥΜΠΟΣ

ΔΥΟ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ ΛΑΚΩΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ

    Αναρίθμητους καλλιτέχνες η ελληνική πραγματικότητα έχει ρίξει στο σκοτάδι της λήθης*δυστυχώς η κουλτούρα μας όσον αφορά στην Τέχνη είναι μάλλον ανύπαρκτη.

Θύματα της ζοφερής αυτής κατάστασης οι λάκωνες αδερφοί Ρούμπου, ο Κώστας και ο Πέτρος, γλύπτης ο πρώτος, ζωγράφος και γλύπτης ο δεύτερος. 

    Γεννήθηκαν στο Γεωργίτσι της βορείου Λακεδαίμονος το 1870 ο πρώτος και το 1873 ο δεύτερος απο φτωχή οικογένεια. Το ταπεινό καλυβόσπιτο, οπου είδαν το φώς σώζεται ακόμα. Πολύ πρώιμα δείχνουν το έμφυτο ταλέντο τους και προτού αφήσουν κακά-καλά την εφηβεία ανοίγουν τα φτερά τους για την πρωτεύουσα και τη Σχολή Καλών Τεχνών. Οι επιδόσεις τους είναι εκπληκτικές. 

Ο Πέτρος έρχεται με υψηλή βαθμολογία πρώτος στο τμήμα της ζωγραφικής και δεύτερος στο τμήμα της Γλυπτικής, ενώ ο Κώστας για πέντε συνεχή χρόνια είναι πρώτος στο τμήμα της Γλυπτικής απ’ όπου και αποσπά την τελευταία χρονιά το Χρυσοβέργειο βραβείο για πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες.

    Οι αρχές του 20ου αι βρίσκουν και τους δύο στις επάλξεις του καλού αγώνα της Τέχνης και της Ζωής. Ο Πέτρος καλλιεργεί το ρεύμα του εξπρεσιονιστικού υπαιθρισμού. Διακοσμεί με γλαφυρές εικόνες βιβλία όπως ¨τα Δημοτικά τραγούδια¨ του ’γιδος Θέρου,¨οι ’θλιοι των Αθηνών¨του Ιω.Κονδυλάκη,¨Οι Έμποροι των Εθνών¨του Αλ.Παπαδιαμάντη,¨τα Τσιλικροτά¨του Κ.Πασαγιάννη,¨τα Ψηλά Βουνά¨του Ζαχ. Παπαντωνίου,(με τον οποίο συνδέεται με στενή φιλία). Το τελευταίο χρησιμοποιήθηκε και ώς αναγνωστικό για τα παιδιά του Δημοτικού.

    Δικό του έργο είναι η περίφημη ανάγλυφη μετώπη της Λαικής Τράπεζας(1909), χαμένη σήμερα δυστυχώς,η προτομή του ποητή Λορέντζου Μαβίλη που κοσμεί την ομώνυμη αθηναική πλατεία,το μεγαλόπνοο μνημείο του Αθηνογένους στο Α'  Νεκροταφείο Αθηνών, το ηρώο των προκρίτων και αρχιερέων στην πλατεία του Άρεως στην Τρίπολη και άλλα πολλά.

Συνεργάστηκε  με τα καλλιτεχνικά περιοδικά της εποχής ¨Πινακοθήκη¨ και ¨Καλλιτέχνης¨, άφησε πλήθος ζωγραφικών πινάκων και ωραιότατων προσωπογραφιών, ενώ στην γενέτειρα του Λακωνία άφησε λαμπρά δείγματα της ιδιοφυίας του στις εκκλησίες του Γεωργιτσίου, Υπαπαντή και ’γιος Νικόλαος(εικόνες του τέμπλου), στην κεντρική εκκλησία του Καστορείου(εικόνες του τέμπλου)στην πλατεία της Μαγούλας(ηρώο),στο κοιμητήριο της Πελλάνας(ανάγλυφη προτομή του Αναγνώστη Καράγιαννη).

Τέλος συνεργάστηκε με τον Γάλλο αρχαιολόγο και βυζαντινολόγο

Gabriel Millet στη γραμμική απεικόνιση των τοιχογραφιών του Μυστρά.(1910)

Αξίζει να σημειωθεί ότι πεποίθηση του Πέτρου Ρούμπου ήταν ότι η τέχνη πρέπει να λειτουργεί για τον άνθρωπο κι όχι για τον εαυτό της.

Δυστυχώς τα κυκλώματα της εποχής τον αναχαίτισαν απο τηνανάληψη αρκετών αξιόλογων καλλιτεχνικών έργων.

   Αυτή πιθανόν είναι και η αιτία για την οποία δεν γνωρίζουμε πολλά και για τον Κ. Ρούμπο. Ξέρουμε μόνο ότι εργάστηκε κοντά στον γνωστό αρχιτέκτονα Αριστοτέλη Ζάχο για την αποκατάσταση του ιερού ναού του Αγίου Δημητρίου στη Θεσ/νίκη μετά την πυρκαγιά του 1917 είχε αναλάβει το γλυπτό διάκοσμο του ναού.

Συνεργάστηκε επίσης με τον αδελφό του στα ηρώα της Τρίπολης και της Μαγούλας και στις προτομές του Ρ. Φεραίου στο Βελεστίνο και  του αεροπόρου Μωραιτίνη.

   Απεβίωσαν, ο Κώστας το 1937 και ο Πέτρος το 1942. 

Οι κριτικοί της τέχνης εκφράστηκαν με κολακευτικά σχόλια γι΄αυτούς.

Ο Λ. Κουκουλάς, μάλιστα συγκαταλέγει τον Π. Ρούμπο στους κορυφαίους καλλιτέχνες της γενιάς του.

Ωστόσο, όσον αφορά την γενέτειρα τους Λακωνία, η ¨ώρα της δικαίωσης¨ για τους αδερφούς Ρούμπου φαίνεται πως δεν έχει φτάσει ακόμα.

Είθε την φετινή χρονιά κάτι να αλλάξει.

ΔΑΡΒΙΡΗ ΕΥΓΕΝΙΑ

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Πηγή κειμένου: http://users.otenet.gr/~atheyg/index.files/Page525.htm

"... ΚΙ ΕΓΙΝΕΣ ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ ΜΑΝΑ Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ"

Tο ορειχάλκινο άγαλμα της Μάνας (Πλατεία Άρεως Τρίπολης)    

Τα μνημεία Εθνικής Αντίστασης και απαγχονισθέντων της οδού Ταξιαρχών, από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής

Οι ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ που κρεμάστηκαν στα μπαλκόνια της οδού Ταξιαρχών από τα Ναζιστικά Στρατεύματα Κατοχής στις 15-1-1944:

Δεληγιάννης Στέφ.

Εξαρχέας Αντ.

Ζυγούρης Γεώρ.

Μαυροειδής Φώτ.

 Μαρούς Κωστ.

Πανούσης Γιάν.

 Σούμπλης Θαν.

Σταυρόπουλος Νικ.

Τσεμπέρης Κωσ.

Φωκάς Μαρ.