Παρατηρώντας τους δρυοκολάπτες στην Τρίπολη

Μέλη της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας (από  το Άστρος και την Πάτρα) φωτογραφίζουν τους δρυοκολάπτες που βρίσκονται στην καρδιά της Τρίπολης, στο Άλσος δίπλα στην Πλατεία Άρεως.

http://www.ornithologiki.gr/

Ποδήλατο σε ... πολύχρωμο φόντο

Αρχαιολογικός χώρος Αλέας Αρκαδίας

Αλέα ονομαζόταν η Θεά Αθηνά, ιδίως στην Αρκαδία, όπου σύμφωνα με την μυθολογία έλαβε μέρος στους πολέμους της Αλέας, της Μαντίνειας και της Τεγέας. Αρχικά η Αλέα ήταν ιδιαίτερη θεότητα, που όμως αργότερα σχετίστηκε με την Αθηνά.

Ο ναός της Αθηνάς Αλέας βρίσκονταν στην Τεγέα και είναι ο αρχαιότερος όλων. Σύμφωνα με τον μύθο ο Άλεος, γιος του Αφείδα είχε ιδρύσει τον ναό αυτό, και από αυτόν τον ναό πήρε η θεά το όνομά της.

Ο ναός πυρπολήθηκε το 394 π.Χ. και ξανακτίστηκε υπό την αρχιτεκτονική εποπτεία του γλύπτη Σκόπα. Ο νέος ναός ήταν δωρικού ρυθμού και ήταν ανώτερος όλων των ναών της Πελοποννήσου την εποχή εκείνη. Περιβάλλονταν από τριπλές στήλες διαφορετικού ρυθμού. Το άγαλμα της θεάς ήταν δημιούργημα του Ενδοίου κατασκευασμένο από ελεφαντόδοντο και μεταφέρθηκε αργότερα από τους Ρωμαίο Αυτοκράτορα Αύγουστο στην Ρώμη για να στολίσει το μουσείο του.

Πηγή κειμένου: http://el.wikipedia.org/

Κόκκινη ομορφιά...

... σε αγρό κοντά στη Βλαχοκερασιά!

«Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας» στο Μαλλιαροπούλειο Θέατρο Τρίπολης (Θεατρική Ομάδα Τρίπολης)

Οι φωτογραφίες είναι από την παράσταση του Σαββάτου, 20 Απριλίου 2013

Πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της Θεατρικής Ομάδας της πόλης μας!!!

http://www.thomtrip.gr/

Η βυζαντινή γέφυρα της Καρύταινας Αρκαδίας

Κοντά στη διασταύρωση για Καρύταινα, Μεγαλόπολη και Ανδρίτσαινα, 
υπάρχει αυτή η παλιά γέφυρα της Καρύταινας που είναι βυζαντινή 
του 15ου αιώνα περίπου. 

Το μήκος της είναι 50 μέτρα κι ενώ αρχικά αποτελούνταν από 5 τόξα, 
με διαφορετικού μήκους ανοίγματα, σήμερα σώζονται μόνο 3 τόξα, 
ενώ το κομμάτι που  είχε καταρρεύσει, έχει αντικατασταθεί από ξύλινη
 γέφυρα (σημ. λείπουν μερικά σανίδια στην αρχή της). 

Στη δυτική πλευρά της γέφυρας, έχει ενσωματωθεί σ΄ αυτήν ένας μικρός ναΐσκος 
που είναι αφιερωμένος στο Γενέσιο της Θεοτόκου, κατά τέτοιο τρόπο, 
ώστε να προστατεύεται από τα νερά του ποταμού Αλφειού που κυλούν από κάτω της. 

Ο Γάλλος περιηγητής, που τυχαία συναντήσαμε εκεί, φωτογραφίζει 
εντυπωσιασμένος το μικρό εκκλησάκι.

Από τον εσωτερικό χώρο του ναϊδρίου. Κρίμα, που σ΄αυτόν τον ιερό και ιστορικό χώρο, 
κάποιοι θέλησαν να δείξουν την "αγάπη τους" χαράσσοντας πάνω στις τοιχογραφίες.

Πάνω ακριβώς από την παλιά, κατασκευάστηκε τη δεκαετία του ΄50, η σύγχρονη γέφυρα από σκυρόδεμα.

Π. Ι. ΡΟΥΜΠΟΣ: Ο γλύπτης του Ηρώου των προκρίτων και αρχιερέων στην Πλ. Άρεως Τρίπολης

ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ ΚΩΣΤΑΣ ΡΟΥΜΠΟΣ

ΔΥΟ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ ΛΑΚΩΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ

    Αναρίθμητους καλλιτέχνες η ελληνική πραγματικότητα έχει ρίξει στο σκοτάδι της λήθης*δυστυχώς η κουλτούρα μας όσον αφορά στην Τέχνη είναι μάλλον ανύπαρκτη.

Θύματα της ζοφερής αυτής κατάστασης οι λάκωνες αδερφοί Ρούμπου, ο Κώστας και ο Πέτρος, γλύπτης ο πρώτος, ζωγράφος και γλύπτης ο δεύτερος. 

    Γεννήθηκαν στο Γεωργίτσι της βορείου Λακεδαίμονος το 1870 ο πρώτος και το 1873 ο δεύτερος απο φτωχή οικογένεια. Το ταπεινό καλυβόσπιτο, οπου είδαν το φώς σώζεται ακόμα. Πολύ πρώιμα δείχνουν το έμφυτο ταλέντο τους και προτού αφήσουν κακά-καλά την εφηβεία ανοίγουν τα φτερά τους για την πρωτεύουσα και τη Σχολή Καλών Τεχνών. Οι επιδόσεις τους είναι εκπληκτικές. 

Ο Πέτρος έρχεται με υψηλή βαθμολογία πρώτος στο τμήμα της ζωγραφικής και δεύτερος στο τμήμα της Γλυπτικής, ενώ ο Κώστας για πέντε συνεχή χρόνια είναι πρώτος στο τμήμα της Γλυπτικής απ’ όπου και αποσπά την τελευταία χρονιά το Χρυσοβέργειο βραβείο για πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες.

    Οι αρχές του 20ου αι βρίσκουν και τους δύο στις επάλξεις του καλού αγώνα της Τέχνης και της Ζωής. Ο Πέτρος καλλιεργεί το ρεύμα του εξπρεσιονιστικού υπαιθρισμού. Διακοσμεί με γλαφυρές εικόνες βιβλία όπως ¨τα Δημοτικά τραγούδια¨ του ’γιδος Θέρου,¨οι ’θλιοι των Αθηνών¨του Ιω.Κονδυλάκη,¨Οι Έμποροι των Εθνών¨του Αλ.Παπαδιαμάντη,¨τα Τσιλικροτά¨του Κ.Πασαγιάννη,¨τα Ψηλά Βουνά¨του Ζαχ. Παπαντωνίου,(με τον οποίο συνδέεται με στενή φιλία). Το τελευταίο χρησιμοποιήθηκε και ώς αναγνωστικό για τα παιδιά του Δημοτικού.

    Δικό του έργο είναι η περίφημη ανάγλυφη μετώπη της Λαικής Τράπεζας(1909), χαμένη σήμερα δυστυχώς,η προτομή του ποητή Λορέντζου Μαβίλη που κοσμεί την ομώνυμη αθηναική πλατεία,το μεγαλόπνοο μνημείο του Αθηνογένους στο Α'  Νεκροταφείο Αθηνών, το ηρώο των προκρίτων και αρχιερέων στην πλατεία του Άρεως στην Τρίπολη και άλλα πολλά.

Συνεργάστηκε  με τα καλλιτεχνικά περιοδικά της εποχής ¨Πινακοθήκη¨ και ¨Καλλιτέχνης¨, άφησε πλήθος ζωγραφικών πινάκων και ωραιότατων προσωπογραφιών, ενώ στην γενέτειρα του Λακωνία άφησε λαμπρά δείγματα της ιδιοφυίας του στις εκκλησίες του Γεωργιτσίου, Υπαπαντή και ’γιος Νικόλαος(εικόνες του τέμπλου), στην κεντρική εκκλησία του Καστορείου(εικόνες του τέμπλου)στην πλατεία της Μαγούλας(ηρώο),στο κοιμητήριο της Πελλάνας(ανάγλυφη προτομή του Αναγνώστη Καράγιαννη).

Τέλος συνεργάστηκε με τον Γάλλο αρχαιολόγο και βυζαντινολόγο

Gabriel Millet στη γραμμική απεικόνιση των τοιχογραφιών του Μυστρά.(1910)

Αξίζει να σημειωθεί ότι πεποίθηση του Πέτρου Ρούμπου ήταν ότι η τέχνη πρέπει να λειτουργεί για τον άνθρωπο κι όχι για τον εαυτό της.

Δυστυχώς τα κυκλώματα της εποχής τον αναχαίτισαν απο τηνανάληψη αρκετών αξιόλογων καλλιτεχνικών έργων.

   Αυτή πιθανόν είναι και η αιτία για την οποία δεν γνωρίζουμε πολλά και για τον Κ. Ρούμπο. Ξέρουμε μόνο ότι εργάστηκε κοντά στον γνωστό αρχιτέκτονα Αριστοτέλη Ζάχο για την αποκατάσταση του ιερού ναού του Αγίου Δημητρίου στη Θεσ/νίκη μετά την πυρκαγιά του 1917 είχε αναλάβει το γλυπτό διάκοσμο του ναού.

Συνεργάστηκε επίσης με τον αδελφό του στα ηρώα της Τρίπολης και της Μαγούλας και στις προτομές του Ρ. Φεραίου στο Βελεστίνο και  του αεροπόρου Μωραιτίνη.

   Απεβίωσαν, ο Κώστας το 1937 και ο Πέτρος το 1942. 

Οι κριτικοί της τέχνης εκφράστηκαν με κολακευτικά σχόλια γι΄αυτούς.

Ο Λ. Κουκουλάς, μάλιστα συγκαταλέγει τον Π. Ρούμπο στους κορυφαίους καλλιτέχνες της γενιάς του.

Ωστόσο, όσον αφορά την γενέτειρα τους Λακωνία, η ¨ώρα της δικαίωσης¨ για τους αδερφούς Ρούμπου φαίνεται πως δεν έχει φτάσει ακόμα.

Είθε την φετινή χρονιά κάτι να αλλάξει.

ΔΑΡΒΙΡΗ ΕΥΓΕΝΙΑ

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Πηγή κειμένου: http://users.otenet.gr/~atheyg/index.files/Page525.htm

Όσο υπάρχει νερό, αντιστέκεται στο χρόνο... περιμένοντας τον διαβάτη να τον περάσει απέναντι...

Εγκαταλειμμένο λιθόκτιστο γεφύρι στη περιοχή Φτέρης Τρίπολης, κοντά στο σημείο όπου ξεκινά ο παλιός δρόμος Τρίπολης - Πύργου

Όμορφα και γεμάτα ... γλύκα!

Το Αποστολοπούλειο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρίπολης